โดยออก กฎ คำสั่ง มีลักษณะเป็นการเลือกปฏิบัติที่ไม่เป็นธรรม สร้างขั้นตอนโดยไม่จำเป็นหรือสร้างภาระให้เกิดกับประชาชนเกินสมควร กรณีที่กระทรวงคมนาคมโดยนายสรรเสริญ วงศ์ชะอุ่ม รมช.คมนาคม ปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวง ออกกฎกระทรวงว่าด้วยรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกิน 7 คน ที่จดทะเบียน เขต กทม. พ.ศ.2550 ลงวันที่ 24 ต.ค.50 ซึ่งมีเนื้อหาให้รถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกิน 7 คน (แท๊กซี่) ต้องใช้เชื้อเพลิงประเภทก๊าซ NGV เท่านั้น

ตามฟ้องระบุว่า กฎกระทรวงว่าด้วยรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกิน 7 คน ที่จดทะเบียน เขต กทม. พ.ศ. 2550 ลงวันที่ 24 ต.ค.50 มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 31 ธ.ค.50 เมื่อได้ประกาศลงราชกิจจานุเบกษาแล้ว โดยกฎกระทรวงดังกล่าวมีผลใช้บังคับกับรถแท๊กซี่มิเตอร์ ที่จดทะเบียนใน กทม. โดยกฎกระทรวงข้อ 10 นั้นกำหนดให้รถยนต์รับจ้างแท๊กซี่มิเตอร์ที่จะจดทะเบียนใหม่ จะต้องใช้เชื้อเพลิงก๊าซธรรมชาติ NGV เท่านั้น ขณะที่รถยนต์ที่ติดตั้งอุปกรณ์ที่ใช้เชื้อเพลิงระบบอื่นจะไม่สามารถจดทะเบียนได้ ดังนั้นผู้ถูกฟ้องที่ 2 จึงปฏิเสธการจดทะเบียนกับรถยนต์แท๊กซี่ที่ไม่ได้ติดตั้งอุปกรณ์ใช้เชื้อเพลิงก๊าซ NGV 

โดยผู้ฟ้อง ได้รับผลกระทบจากการออกกฎกระทรวงอย่างมาก ทั้งในเรื่องปัญหาความไม่เพียงพอสถานีบริการ ซึ่งขณะนี้มีเพียง บมจ.ปตท เท่านั้นที่ผูกขาดเป็นผู้ผลิตเพียงรายเดียว

นอกจากนี้ ในการอัดเชื้อเพลิงเติมในถังยังใช้เวลานาน บางครั้งใช้เวลา 1-2 ชั่วโมงต่อการเติม 1 ครั้ง ซึ่งรถยนต์แท๊กซี่ที่ได้จดทะเบียนไปก่อนที่กฎกระทรวงฉบับนี้จะประกาศใช้ ส่วนมากจะเป็นผู้เช่ารถยนต์ขับ ซึ่งการเช่าแบ่งเป็น 2 ช่วงเวลา คือ 06.00-18.00 น. และ 18.00 -06.00 น. และโดยเฉลี่ยแล้วแท๊กซี่ 1 คันใน 1 กะ จะวิ่งระยะทาง 300 กิโลเมตร ความสิ้นเปลืองเชื้อเพลิงจะอยู่ที่ ก๊าซ 1 กิโลกรัมวิ่งได้ 7.5 กิโลเมตร

ซึ่งถังก๊าซที่ใช้ในแท๊กซี่ขณะนี้มี 2 ขนาด คือ 100 กิโลกรัมที่จะวิ่งได้ระยะทาง 150 กิโลเมตร และขนาด 70 กิโลกรัมวิ่งได้ 112 กิโลเมตร ดังนั้นจึงทำให้เวลาขับ 1 กะ จะต้องเติมก๊าซ 2 ครั้งซึ่งจะทำให้เสียเวลามาก

โดยผู้ฟ้องเห็นว่า เป็นการลิดรอนสิทธิของผู้ประกอบกิจการรถแท๊กซี่ เพราะเป็นการบังคับไม่ให้โอกาสผู้ประกอบการได้มีทางเลือกในการใช้เชื้อเพลิงประเภทอื่นที่เหมาะสม และยังเป็นกฎที่ออกมาขัดต่อรัฐธรรมนูญในเรื่องสิทธิเสรีภาพในการประกอบกิจการหรืออาชีพ และการแข่งขันโดยเสรีอย่างเป็นธรรม ไม่ใช่ออกกฎมาบังคับให้บุคคลส่วนมาก ให้ใช้เชื้อเพลิงที่มีผู้ประกอบการรายเดียวเป็นผู้ผลิต ซึ่งผู้ฟ้องเคยมีหนังสือถึง บมจ.ปตท. และผู้ถูกฟ้องที่ 2 เพื่อผ่อนผันหรือขยาย

เวลาแล้ว แต่ได้รับการปฏิเสธ ดังนั้น ผู้ฟ้องจึงขอให้ศาลปกครอง พิพากษายกเลิกกฎกระทรวงว่าด้วยรถยนต์รับจ้าง บรรทุกคนโดยสารไม่เกิน 7 คน ที่จดทะเบียน เขต กทม. พ.ศ.2550 ข้อ 10

โดยผู้ฟ้องยังยื่นคำขอให้ศาลกำหนดมาตรการคุ้มครองชั่วคราว ให้ระงับการบังคับใช้กฎกระทรวงข้อ 10 ดังกล่าวไว้จนกว่าจะมีคำพิพากษาในคดีนี้ด้วย ซึ่งศาลรับคำฟ้องไว้พิจารณา เป็นคดีดำหมายเลข 9/2551 เพื่อมีคำสั่งต่อไปว่าจะรับฟ้องหรือไม่ และคดีมีเหตุจำเป็นต้องกำหนดมาตรการคุ้มครองชั่วคราวหรือไม่